De ronde van Maarssen of de Markies de Béthune route

27 maart 2021

We mogen weer! Na alle coronamaanden waardoor er geen TKBN-tochten hebben plaatsgevonden is deze prachtige tocht één groot feest. Samen met kano-collega’s uit alle windstreken een dag door de blauwe lopers rond Maarssen varen.

Voor mij was het de eerste TKBN -tocht. Gelukkig was ik in goed gezelschap van Rianne, Ton en Gilbert. Met zo veel ervaring kan het niet mis gaan. Alleen al het opbinden van de boten op de auto’s en in optocht naar Maarssen rijden vond ik een belevenis. Op de snelweg trekken we voldoende bekijks van medeweggebruikers. Het is ook wel een apart gezicht, die boten op het dak.

Op de parkeerplaats achter de Utrechtse Kano Club in Maarssen werden we onthaald door de tochtleider en de medevaarders. In verband met de coronamaatregelen was er een beperkt aantal deelnemers. Er werd in twee groepjes gevaren met ieder een eigen tochtleider. Ieder groepje werd weer verdeeld in koppeltjes van twee. Zo gingen we dan Coronaproof op pad.

Al peddelend vraag je je dan af, wie is die Markies eigenlijk? Zou hij in één van die prachtige huizen aan de Vecht hebben gewoond? Een korte speurtocht op internet leert dat de Belgische Markies de Béthune in de 19de eeuw heeft geprobeerd het toenmalige meer leeg te pompen. Dit nieuwe land was bedoeld voor land en tuinbouw. Er welde steeds zoveel water op dat de nieuwe polder niet voldoende droog kwam. De Markies kreeg het niet voor elkaar en verkocht in 1900 zijn recht op het stuk grond. Ondanks dat is de polder naar hem vernoemd; de Bethunepolder.

Ook latere eigenaren lukte het niet om de polder droog te malen. Doordat in 1930 het Gemeentelijke Waterbedrijf Amsterdam in dit gebied water begon op te pompen, daalde het waterpeil zo veel dat in het grootste deel van de polder veeteelt mogelijk werd. Het noordwestelijke deel bleef te nat en bestaat nog steeds uit elzenbroekbos en rietlanden. In dit gebied heeft de veenwinning het landschap destijds enorm aangepast. De petgaten en legakkers nog steeds zichtbaar. Petgaten zijn grote plassen in het veenlandschap die ontstaan zijn door het afgraven van veen. Dat veen werd op de smalle stroken land, de legakkers, gedroogd, waarna de turf gebruikt kon worden als brandstof.

De omgeving is verrassend afwisselend, net als het varen. Het peddelen werd regelmatig afgewisseld met het onderbinden van de wieltjes en een stukje klunen. Bij de Kano Club Utrecht staken we de Maarsseveense plas over, om vervolgens aan de achterkant van een oud bedrijventerrein de polder in te varen. Bij de molen van de polder Westbroek hebben we de boten overgedragen om door naar de Vecht te varen. De route ging via Maarssen langs de Vecht omhoog. We passeerden nostalgische theekoepels van de landgoederen aan de Vecht. Bij de Kraaienestersluis genoten we, uit de wind en in het zonnetje, van een broodje. Vol nieuwe energie voeren we langs Fort Tienhoven en achter de dijk van de Loosdrechtse Plassen, om uiteindelijk in een prachtig natuurgebiedje uit te komen. Hier was het een beetje zoeken en dwalen tussen de petgaten en legakkertjes om de juiste doorvaarten te vinden.  Dat werd beloond met prachtige uitzichten, in de late middagzon.

Corry Mijnster